Gaan na inhoud

ongehoorde

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordhoor
Werkwoordelikgehoor  
Naamwoordelikgehoor, gehoorde  
Negatiefongehoord, ongehoorde
ongehoorder, ongehoords
on•ge•hoor•de
Negatiewe naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Attributiewe vorm van ongehoord Wie of wat nooit gehoor is of word nie; wat verbasing of 'n skok veroorsaak
  1. Queens of the Kingdom gee die ongesiene, ongehoorde vroue van Saoedi-Arabië 'n stem en lesers die geleentheid om 'n ingeligte mening te vorm.[1]