Gaan na inhoud

ongekoppeld

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordkoppel
Werkwoordelikgekoppel  
Naamwoordelikgekoppel, gekoppeld, gekoppelde  
Negatiefongekoppel, ongekoppeld, ongekoppelde
on•ge•kop•peld
Negatiewe naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Predikatief of bywoordelik: wat nie gekoppel is of word nie
  1. Vertoon die verbindingsstatus (ongekoppeld / gekoppel) van die oortelefoonprop. [1]