Gaan na inhoud

ongesubstitueerd

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordsubstitueer
Werkwoordelikgesubstitueer  
Naamwoordelikgesubstitueer, gesubstitueerd gesubstitueerde  
Negatiefongesubstitueerd ongesubstitueerde
on•ge•sub•sti•tu•eerd
Negatiewe naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Predikatief of bywoordelik: wat nie gesubstitueer is of word nie
  1. -spektroskopie bewys onder meer dat die C7-posisie van die geïsoleerde produk ongesubstitueerd is want 'n doeblet by is waargeneem[1]