Gaan na inhoud

onontgin

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordontgin
Werkwoordelikontgin  
Naamwoordelikontgin, ontginde
ontgonne  
Negatiefonontgin, onontginde
onontgonne
on•ont•gin
Negatiewe naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Predikatief en bywoordelik: wat nie ontgin is of word nie
  1. In suidelike Afrika is daar ongeveer 80 spesies waarvan baie aantreklike struike of grondbedekkers is en waarvan die tuinboukundige waarde nog tot ’n groot mate onontgin is.[1]