Gaan na inhoud

onontginde

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordontgin
Werkwoordelikontgin  
Naamwoordelikontgin, ontginde
ontgonne  
Negatiefonontgin, onontginde
onontgonne
on•ont•gin•de
Negatiewe naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Attributiewe vorm van onontgin: wat nie ontgin is of word nie
  1. Mikrobes is enorme, maar grootliks onontginde, natuurlike hulpbronne vir biologiese plaagbestryding.[1]