onontgonne
| Voltooide deelwoord | |
|---|---|
| Werkwoord | ontgin |
| Werkwoordelik | ontgin |
| Naamwoordelik | ontgin, ontginde ontgonne |
| Negatief | onontgin, onontginde onontgonne |
- on•ont•gon•ne
- Negatiewe naamwoordelike verlede deelwoord
- Predikatief, bywoordelik of attributief: wat nie ontgin is of word nie
- 'n Onontgonne akker is 'n gebied wat nog nie ondersoek is nie. [1]
