Gaan na inhoud

onontplof

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordontplof
Werkwoordelikontplof  
Naamwoordelikontplof, ontplofte  
Negatiefonontplof, onontplofte
on•ont•plof
Negatiewe naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Predikatief of bywoordelik: wat nie ontplof het nie
  1. Ammunisie wat onontplof bly, is gevaarlik