Gaan na inhoud

onontplofte

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordontplof
Werkwoordelikontplof  
Naamwoordelikontplof, ontplofte  
Negatiefonontplof, onontplofte
on•ont•plof•te
Negatiewe naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Attributiewe vorm van onontplof: wat nie ontplof het nie
  1. 'n Egpaar van Wallis het dekades lank 'n onontplofte missiel, wat vermoedelik ouer as 100 jaar is, as 'n tuinornament aangehou. [1]