Gaan na inhoud

onontwrigte

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordontwrig
Werkwoordelikontwrig  
Naamwoordelikontwrig, ontwrigte  
Negatiefonontwrig, onontwrigte
on•ont•wrig•te
Negatiewe naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Attributiewe vorm van onontwrig: wat nie ontwrig is of word nie
  1. 4.5.2 Blyk goeie energiesekuriteit te hê, dus onontwrigte energievoorsiening [1]