Gaan na inhoud

ontbonde

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordontbind
Werkwoordelikontbind  
Naamwoordelikontbind, ontbinde, ontbonde  
Negatiefonontbind, onontbinde, onontbonde
ont•bon•de
Naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Predikatiewe, bywoordelike of Attributiewe vorm van ontbind: wat ontbind is of word
  1. Die wa--'n sterke man is hy;
    die tent--'n taaie vrou is sy.
    Jul het die nasie uitgelei,
                 sy boei's ontbonde.[1]