Gaan na inhoud

ontwrigte

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordontwrig
Werkwoordelikontwrig  
Naamwoordelikontwrig, ontwrigte  
Negatiefonontwrig, onontwrigte
ont•wrig•te
Naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Attributiewe vorm van ontwrig: wat ontwrig is of word
  1. 'n Ontwrigte kaak vind plaas wanneer die mandibula uit sy normale belyning met die temporale been van die skedel by die TMJ gedwing word.[1]