ontwrigtend
Voorkoms
| Teenwoordige deelwoord | |
|---|---|
| Werkwoord | ontwrig |
| Bywoordelik | ontwrigtend |
| Attibutief | ontwrigtende |
- on•wrig•tend
- Teenwoordige deelwoord
- Predikatief of bywoordelik: wat ontwrig, terwyl dit ontwrig
- Trek word as een van die vyf stresvolste dinge in die lewe beskou – as dit erg is vir volwassenes, dink net hoe ontwrigtend dit vir jou kind is. [1]
| Vertalings: | |||
|---|---|---|---|