Gaan na inhoud

onverborge

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordverberg
Werkwoordelikverberg  
Naamwoordelikverberg, verbergde, verborge  
Negatiefonverberg, onverbergde, onverborge
on•ver•bor•ge
Negatiewe naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Predikatief, attributief of bywoordelik: wat nie verberg is of word nie
  1. Hierdie idees het die outentieke werklikheid en hoe die mens behoort te !ewe onverborge gemaak.[1]