onverkend
| Voltooide deelwoord | |
|---|---|
| Werkwoord | verken |
| Werkwoordelik | verken |
| Naamwoordelik | verken, verkende |
| Negatief | onverkend, onverkende |
- on•ver•kend
- Negatiewe naamwoordelike verlede deelwoord
- Predikatief of bywoordelik wat nie verken is of word nie; terwyl dit nie verken word of is nie.
- In sy lesings van die Middeleeue is die antieke momente wat ágter die tekste lê, dus grootliks onverkend gelaat. [1]
