Gaan na inhoud

onverkort

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordverkort
Werkwoordelikverkort  
Naamwoordelikverkort, verkorte  
Negatiefonverkort, onverkorte
on•ver•kort
Negatiewe naamwoordelike verlede deelwoord
  1. Predikatief of bywoordelik: wat nie verkort is of word nie; terwyl dit nie verkort word of is nie.
  1. Aan die anderkant is elkeen baie duidelik oor sy eie standpunt en stel hy dit onverkort, met groot kundigheid en oortuiging. [1]