Gaan na inhoud

oorplaas

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Tydvorm Persoon Woordvorm  
Teenwoordige Tyd  ek plaas oor   
(in bysin)   ... dat ek oorplaas  
Verlede Tyd  ek  het oorgeplaas  
Onbepaalde wys oor te plaas     
Verlede deelwoord oorgeplaaste   
oor + plaas
oor•plaas
  1. Om na 'n ander plek te skuif
  1. Die hospitaalbestuur het noodmaatreëls geaktiveer en die nege pasiënte is na 'n ander saal, met 'n stabiele kragtoevoer oorgeplaas. [1]

    Vertalings

  Vertalings:   
Engels: transfer(en)
Nederlands: overplaatsen(nl)