outokefalie

Afrikaans (af)

Enkelvoud	Meervoud
outokefalie

ou•to•ke•fa•lie

(religie) Die toestand waar 'n kerk se leiers bande met 'n groter liggaam verbreek het en dus nie meer aan 'n hoër gesag rapporteer nie.

Vertalings:
Engels: autocephaly^(en) Esperanto: aŭtokefalio^(eo) Nederlands: autocefalie^(nl) v