Gaan na inhoud

piep

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Tydvorm Persoon Woordvorm  
Teenwoordige Tyd  ek piep  
Verlede Tyd  ek  het gepiep        
(dieregeluid) Om 'n hoë geluid soos 'n muis of 'n akkedis te maak
  1. Die Brulpadda het toe nie gebrul nie, maar die Paddavissie het darem gepiep.[1]

    Vertalings

  Vertalings:   
Nederlands: piepen(nl)