poef
| Tussenwerpsel |
|---|
| poef! |
- (onomatopee) die geluid van 'n val op 'n kussing, van 'n enjin of van skote
- Poef! Poef! Poef! En, ná die tyd, wanneer hy lê en roggel op die grond, sal ek hoor wat was sy verskoning.[1]
| Enkelvoud | Meervoud |
|---|---|
| poef | poefe, poefs |
| Verkleiningsvorm | |
| Enkelvoud | Meervoud |
| poefie | poefies |
- (meubels) sitsak; opgestopte lae vloerkussing
- stoelgang
