poliëtileen

'n Deel van 'n poliëtileenmolekule

Afrikaans (af)

Enkelvoud	Meervoud
poliëtileen	poliëtilene

Woordafbreking

po•lië•ti•leen, poli•etileen

Selfstandige naamwoord

    Betekenisse

(chemie), (polimeertegnologie) 'n Polimeer van die alfa-olefien eteen, met die algemene formule (CH₂CH₂)_n.

    Voorbeeldsinne

1. . Wanneer ’n klomp eteenmolekules verbind word, vorm ’n polimeer, genoem politeen (algemeen bekend as poliëtileen).

    Sinonieme

Politeen

    Afkorting

PE