postuleer
Voorkoms
| Tydvorm | Persoon | Woordvorm |
|---|---|---|
| Teenwoordige Tyd | ek | postuleer |
| Verlede Tyd | ek | het gepostuleer |
| Teenwoordige deelwoord | postulerend | |
| Verlede deelwoord | gepostuleerde | |
- pos•tu•leer
- (wetenskap) Om as 'n waarheidsgetroue of akkurate uitgangspunt of aksioma aan te neem, veral as 'n basis van 'n argument.
- ’n Enkelvoudige Au–Au-binding is 10 jaar gelede vir ’n isoleerbare, lugsensitiewe, biskarbeenkompleks van Au2 gepostuleer. [1]
| Vertalings: | |||
|---|---|---|---|