resulteer
Voorkoms
| Tydvorm | Persoon | Woordvorm |
|---|---|---|
| Teenwoordige Tyd | ek | resulteer |
| Verlede Tyd | ek | het geresulteer |
| Teenwoordige deelwoord | resulterend | |
- re•sul•teer
- om as gevolg te hê
- Dit het geboorte geskenk aan die idee dat kultuur resulteer wanneer die natuur getransformeer is deur die gebruik van gereedskap.[1]
| Vertalings: | |||
|---|---|---|---|