Gaan na inhoud

sekel

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Sekel
Enkelvoud Meervoud
  sekel    sekels    
Verkleiningsvorm
Enkelvoud Meervoud
  sekeltjie     sekeltjies  
Sedert 1240 in Middelnederlands as sikle, sickele, sekele bekend. Van late Latyn sicula. Oorspong daarvan is onbekend, 'n afleiding van secare 'sny' word betwis. Die wertuig is waarskynlik Kelties. In Nederlands het geminasie na sikkel opgetree, maar party dialekte in Holland, Zeeland en Wes-Vlaandere het nog zekel. [1]
se•kel
(gereedskap) 'n handgereedskapstuk wat gebruik word om te oes of gras af te sny
'n Sekel is gebruik om koring te oes. Die sekel het uit 'n krom metaallem bestaan, wat aan 'n kort houthandvatsel vasgemaak is.[2]

    Vertalings

  Vertalings:   
Nederlands: sikkel(nl)

Meer inligting

Sien Wikipedia vir meer inligting oor sekel.