skel¹
{{-af-ww.-|
| Tydvorm | Persoon | Woordvorm |
|---|---|---|
| Teenwoordige Tyd | ek | skel¹ |
- (1) afskakel wanneer sy begin skel
- (2) Die ma het die kind geskel oor hy in 'n vreemdeling se motor geklim het.
- (3) Die aktrise het die polisieman geskel wat vir haar 'n parkeerboete gegee het.
- 1. (op iem.) begin skel > become abusive (towards/with s.o.)
- 2. op iem. skel > swear at s.o.//call s.o. names