Gaan na inhoud

stilgestaan

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Voltooide deelwoord
Werkwoordstilstaan
Werkwoordelikstilgestaan
stil•ge•staan
Werkwoordelike verlede deelwoord
  1. vorm die verlede tyd van stilstaan
  2. vorm die onpersoonlike lydende vorm van stilstaan
  1. Boere van Aliwal-Noord het Sondag gejuig toe die Oranjerivier, wat sedert begin November stilgestaan het, se water oor die keerwal begin borrel en bruis het.[1]
  2. Om die problematiek verbonde aan hierdie beweeglikheid van taal te illustreer sal daar eerstens by vroeere studies van hierdie faset van taal stilgestaan word.[2]