Gaan na inhoud

terg

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Tydvorm Persoon Woordvorm  
Teenwoordige Tyd  ek terg  
Verlede Tyd  ek  het geterg  
Onbepaalde wys te terge   
Teenwoordige deelwoord tergend   
Verlede deelwoord getergde   
om iemand se geduld te toets deur die persoon te irriteer
Gisteraand is ek by 'n roetine-padblokkade afgetrek en die polisieman het my die hele tyd geterg as die 'bad guy' en wou weet wat ek met Emma gemaak het[1]

    Vertalings

  Vertalings:   
Engels: harass(en)
Nederlands: tergen(nl)