toe-eien
Voorkoms
| Tydvorm | Persoon | Woordvorm |
|---|---|---|
| Teenwoordige Tyd | ek | eien toe |
| (in bysin) | ... dat ek | toe-eien |
| Verlede Tyd | ek | het toegeëien |
| Onbepaalde wys | toe te eien | |
| Teenwoordige deelwoord | toe-eienend | |
| Verlede deelwoord | toegeëiende | |
- toe-ei•en
- om in besit te neem, regmatig of nie
- Vir dekades al word politiek hoofsaaklik toegeëien deur ouer lede van 'n samelewing.[1]
| Vertalings: | |||
|---|---|---|---|