toegeken
Voorkoms
| Tydvorm | Persoon | Woordvorm |
|---|---|---|
| Teenwoordige Tyd | ek | ken toe |
| (in bysin) | ... dat ek | toeken |
| Verlede Tyd | ek | het toegeken |
- toe•ge•ken
- Verlede deelwoord van toeken; iemand uitgekies en iets gegee.
- Die prys is aan haar toegeken.
| Vertalings: toegeken | |||
|---|---|---|---|