toelaatbaars
| Byvoeglike naamwoord | |||
|---|---|---|---|
| Trap | Predikatief | Attributief | Partitief |
| Stellend | toelaatbaar | toelaatbare | toelaatbaars |
- toe•laat•baars
- Om 'n getroude vrou te sien wat haar deur uit vrees sluit, dui daarop dat sy iets wettigs en toelaatbaars vermy en niks daarmee te doen wil hê nie.[1]
