trigesubstitueerd
Voorkoms
| Byvoeglike naamwoord | |||
|---|---|---|---|
| Trap | Predikatief | Attributief | Partitief |
| Stellend | trigesubstitueerd | trigesubstitueerde | trigesubstitueerds |
- tri•ge•sub•sti•tu•eerd
- (chemie) wat op drie posisies in die molekule gesubstitueerd is
| Byvoeglike naamwoord | |||
|---|---|---|---|
| Trap | Predikatief | Attributief | Partitief |
| Stellend | trigesubstitueerd | trigesubstitueerde | trigesubstitueerds |