Gaan na inhoud

troebel

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Byvoeglike naamwoord
Trap Predikatief Attributief Partitief
Stellend   troebel    troebel    troebels    
Vergrotend   troebelder    troebelders  
Oortreffend   troebelste  
troe•bel
(fisika) nie helder nie as gevolg van verstrooiing van lig deur gesuspendeerde deeltjies
Tydens 'n goeie reeëseisoen moet die aanleg in staat wees om troebel, natuurlike afloop in die Vaalkopdam te hanteer, maar tydens droë seisoene moet dieselfde aanleg net so goed die radikaal verskillende water uit die Krokodilrivier kan hanteer. [1]
Troewel

    Vertalings

  Vertalings:   
Engels: turbid(en)
Nederlands: troebel(nl)