Gaan na inhoud

uitbroei

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Tydvorm Persoon Woordvorm  
Teenwoordige Tyd  ek broei uit   
(in bysin)   ... dat ek uitbroei  
Verlede Tyd  ek  het uitgebroei  
Onbepaalde wys uit te broei   
Teenwoordige deelwoord uitbroeiend   
Verlede deelwoord uitgebroeide   
uit + broei
uit•broei
  1. (biologie) Om eiers warm te hou totdat die kuikens verskyn
  1. Die ouerpaar het verlede jaar eiers probeer uitbroei, maar die kuikens het nie oorleef nie. [1]
«Nie onder 'n kalkoen uitgebroei nie»
slim, skerpsinnig

    Vertalings

  Vertalings:   
Engels: hatch(en)
Nederlands: uitbroeden(nl)
Xhosa: ukuqandusela