uitoefen
Voorkoms
| Tydvorm | Persoon | Woordvorm |
|---|---|---|
| Teenwoordige Tyd | ek | oefen uit |
| (in bysin) | ... dat ek | uitoefen |
| Verlede Tyd | ek | het uitgeoefen |
| Onbepaalde wys | uit te oefen | |
| Teenwoordige deelwoord | uitoefenend | |
| Verlede deelwoord | uitgeoefende | |
- uit•oe•fen
- Om in die praktyk te bring; om te beïnvloed of teweeg te bring
- As die ruimtevaarders die rigting van die ruimtetuig wil verander moet hulle weer die motors aanskakel. Dit sal dan weer ’n krag op die vuurpyl uitoefen en die rigting sal verander.[1]
| Vertalings: | |||
|---|---|---|---|