uitruil

Afrikaans (af)

Tydvorm	Persoon	Woordvorm
Teenwoordige Tyd	ek	ruil uit
(in bysin)	... dat ek	uitruil
Verlede Tyd	ek	het uitgeruil
Onbepaalde wys	uit te ruil
Teenwoordige deelwoord	uitruilend
Verlede deelwoord	uitgeruilde

Etimologie

uit +‎ ruil

Woordafbreking

uit•ruil

Werkwoord

Om wedersyds te gee en te ontvang

    Voorbeeldsinne

1. Estland en Rusland het twee veroordeelde spioene uitgeruil nadat albei deur die presidente van beide lande begenadig is, het owerhede in Estland gesê.

    Vertalings

Vertalings:
Engels: exchange(en) Nederlands: uitwisselen(nl)