uitruilend
| Teenwoordige deelwoord | |
|---|---|
| Werkwoord | uitruil |
| Bywoordelik | uitruilend |
| Attibutief | uitruilende |
- uit•rui•lend
- Teenwoordige deelwoord
- Predikatief of bywoordelik: wat uitruil, terwyl dit uitruil
- [D]aar is altyd metaalkatione in die oplossing, wat uitruilend op die geabsorbeerde waterstofione werk. [1]
| Vertalings: | |||
|---|---|---|---|
