verbluf
| Tydvorm | Persoon | Woordvorm |
|---|---|---|
| Teenwoordige Tyd | ek | verbluf |
| Verlede Tyd | ek | het verbluf |
| Teenwoordige deelwoord | verbluffend | |
| Verlede deelwoord | verblufte | |
- ver•bluf
- Om iemand sterk te verbaas, om iemand te ontstel
- Dit verbluf dat die Wes-Kaapse polisiediens voortgaan met 'n verengelsingspoging wat reeds in die Noord-Kaap ná 'n draai in die hof in die stof gebyt het [1]
| Vertalings: | |||
|---|---|---|---|
