vuurwapen

Afrikaans (af)

Enkelvoud	Meervoud
vuurwapen	vuurwapens

Etimologie

vuur +‎ wapen

Woordafbreking

vuur•wa•pen

Selfstandige naamwoord

    Betekenisse

(militêr) 'n Wapen wat 'n plofbare dryfmiddel gebruik om te skiet

    Voorbeeldsinne

1. Wetgewing vir vuurwapens! Die regering wil jou ontwapen. Die nuwe wet op vuurwapenbeheer laat die regering besluit wie 'n vuurwapen mag besit.

    Hiperonieme

Wapen

    Hiponieme

Pistool, geweer, kanon

    Vertalings

Vertalings:
Engels: fire arm(en) Nederlands: vuurwapen(nl) o