welf
| Tydvorm | Persoon | Woordvorm |
|---|---|---|
| Teenwoordige Tyd | ek | welf |
| Verlede Tyd | ek | het gewelf |
| Teenwoordige deelwoord | welwende | |
- die geleidelike buiging van 'n geboë oppervlak
- Waar blou die lug welf oor ons soos 'n koepeldak,
- en flitsende eskaders bye met blond geweld
- in strooptog trek oor die stil sonverligte veld
- om teen boomstamme bruin te soem en saam te pak;[1]
| Vertalings: | |||
|---|---|---|---|
