wuif

Afrikaans (af)

Tydvorm	Persoon	Woordvorm
Teenwoordige Tyd	ek	wuif
Verlede Tyd	ek	het gewuif
Teenwoordige deelwoord	wuiwende

Werkwoord

    Betekenisse

1. om te groet deur die hande te swaai
2. om heen en weer te buig of te swaai

    Voorbeeldsinne

1. Dit was 'n verwese, geboë figuurtjie wat in die pad gestaan en met een hand gewuif het.
2. Roetes deurkruis denneplantasies, inheemse woud en velde wuiwende fynbos, reg van die Hermitage-vallei tot teenaan die “Plaat”.

    Vertalings

Vertalings:
Nederlands: wuiven(nl)