Die selektiewe verwydering van die arabinose, MeGlcA, en asetiel-groepe om xilose eenhede sonder substitusie in polimeriese xilaan te vorm, wat intra- en inter-polimeer binding veroorsaak, word beskou as die belangrikste proses vir die vermindering van die oplosbaarheid van wateroplosbare xilaan.[1]