Gaan na inhoud

slokken

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Stamtye
slokkensloktegeslokt  
Tydvorme
PersoonTeenwoordige TydVerlede Tyd
ikslokslokte
jij, uslokt
hij, zij, hetslokt
wij, jullie, zijslokkenslokten
Gebiedende WysVoltooide deelwoordOnvoltooide deelwoord
slokgesloktslokkend
 
Hulp:IPA: [ˈslɔ.kə(n)]
   
(lêer)
Gulsig vreet
«De hond slokte even en zijn voer was weg.»
Die hond sluk nog en sy kos is weg.