aangeneem
Voorkoms
| Tydvorm | Persoon | Woordvorm |
|---|---|---|
| Teenwoordige Tyd | ek | neem aan |
| (in bysin) | ... dat ek | aanneem |
| Verlede Tyd | ek | het aangeneem |
- aan•ge•neem
- Verlede deelwoord van aanneem; geglo; goedgekeur; in 'n gesin opgeneem; as lidmaat aanvaar.
- Hy het dit sonder meer aangeneem.
- Die volktribuun het twee wette aangeneem wat grond aangewys en verdeel het.
- Die gesin het twee kinders aangeneem.
- Sy word Sondag voor die gemeente aangeneem.
| Vertalings: aangeneem | |||
|---|---|---|---|