Gaan na inhoud

aanstel

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Tydvorm Persoon Woordvorm  
Teenwoordige Tyd  ek stel aan   
(in bysin)   ... dat ek aanstel  
Verlede Tyd  ek  het aangestel        
aan•stel
  1. In 'n pos benoem; in 'n amp aanstel of 'n betrekking gee.
  2. Voordoen; verbeel; oordrewe gedrag toon.
  1. Ek sal hom as 'n bestuurder aanstel. Hoe kon hulle hom in die pos aanstel?
  2. Moet jouself nie so aanstel nie.

    Vertalings

  Vertalings:   
Engels: appoint(en)
Nederlands: aanstellen(nl)