baklei
Voorkoms

| Tydvorm | Persoon | Woordvorm |
|---|---|---|
| Teenwoordige Tyd | ek | baklei |
| Verlede Tyd | ek | het (ge)baklei |
- Veg; met die vuiste bydam.
- Stry; rusie maak.
- Die seuns baklei op die speelgrond.
- Hou op om so te baklei.
| Vertalings: | |||
|---|---|---|---|
- ↑ Sterringa, T.J.:, Schets van de voornaamste taalverschijnselen, 1938