bind
Voorkoms
| Tydvorm | Persoon | Woordvorm |
|---|---|---|
| Teenwoordige Tyd | ek | bind |
| Verlede Tyd | ek | het gebind |
| Onbepaalde wys | te binde | |
| Teenwoordige deelwoord | bindend | |
| Verlede deelwoord | gebinde, gebonde | |
- Vasmaak; heg; inperk.
- Deur 'n hand vol grond saam te druk, kan die span, na gelang van hoe dit bind of verbrokkel, vinnig aflei of die grond te nat, te droog of optimaal is.[1]
| Vertalings: bind | |||
|---|---|---|---|
- Hulp:IPA: [bɪnt]
-
(lêer)
- eerste persoon enkelvoud teenwoordige tyd van binden
- (by inversie) tweede persoon enkelvoud teenwoordige tyd van binden
- gebiedende wys van binden
- 1.: Ik bind.
- 2.: Bind je?
- 3.: Bind!
-
(lêer)
| Woord |
|---|
| bind |