opgetree
Voorkoms
| Tydvorm | Persoon | Woordvorm |
|---|---|---|
| Teenwoordige Tyd | ek | tree op |
| (in bysin) | ... dat ek | optree |
| Verlede Tyd | ek | het opgetree |
- op•ge•tree
- Verlede deelwoord van optree; hoe iemand hom gedra en gehandel het; maatreëls uitgevoer; wat in die openbaar gedoen is.
- Die Polisieman het binne die raamwerk van die landswet opgetree.
- Die skoolhoof het ernstig teenoor leerders wat rook opgetree.
- Die vertoning het duisende mense getrek en dosyne kunstenaars het opgetree.
| Vertalings: opgetree | |||
|---|---|---|---|