uitbrei
Voorkoms
| Tydvorm | Persoon | Woordvorm |
|---|---|---|
| Teenwoordige Tyd | ek | brei uit |
| (in bysin) | ... dat ek | uitbrei |
| Verlede Tyd | ek | het uitgebrei |
| Onbepaalde wys | uit te brei | |
| Teenwoordige deelwoord | uitbreidende | |
| Verlede deelwoord | uitgebreide | |
- uit•brei
- Groter word of groei; iets 'n groter oppervlak laat inneem.
- Aan meer gebiede lewer.
- Verder kan kinders hulle woordeskat met liedjies, rympies en versies uitbrei.
- Hulpverlening word na al die rampgebiede uitgebrei.
| Vertalings: uitbrei | |||
|---|---|---|---|