voorkom
Voorkoms
| Tydvorm | Persoon | Woordvorm |
|---|---|---|
| Teenwoordige Tyd | dit | kom voor |
| (in bysin) | ... dat dit | vóórkom |
| Verlede Tyd | dit | het vóórgekom |
| Teenwoordige deelwoord | vóórkomend | |
| Verlede deelwoord | voorgekome | |
- (klemtoonhomogram)
- vóórkom
-
(lêer) - voorkóm
- vóór•kom
- voor•kóm
- Verskyn; gebeur; aangetref word.
- Voor die hof verskyn.
- Yster is die swaarmetaal wat die meeste in die heelal voorkom.
- Gatiep moet môre vir vonnisoplegging voorkom.
| Vertalings: | |||
|---|---|---|---|
| Tydvorm | Persoon | Woordvorm |
|---|---|---|
| Teenwoordige Tyd | ek | voorkóm |
| Verlede Tyd | ek | het voorkóm |
| Teenwoordige deelwoord | voorkómend | |
- Sorg dat iets nie gebeur nie; verhoed; afweer.
- Die ster se interne druk voorkóm dat dit onder sy eie swaartekrag instort.
| Vertalings: | |||
|---|---|---|---|