aanhê
Voorkoms
| Tydvorm | Persoon | Woordvorm |
|---|---|---|
| Teenwoordige Tyd | ek | het aan |
| (in bysin) | ... dat ek | aanhet (verl.) aanhad |
| Verlede Tyd | ek | had aan |
| Onbepaalde wys | aanhê | |
| Teenwoordige deelwoord | aanhebbend | |
| Verlede deelwoord | aangehad | |
-
(lêer)
- aan•hê
- Kleding, sierade ens. op die liggaam dra
- Die skieter het 'n gasmasker aangehad toe hy twee rookbomme in die moltrein afgevuur en op verskrikte pendelaars losgebrand het.[1]
| Vertalings: | |||
|---|---|---|---|