Gaan na inhoud

hingo

Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Sonder kopulatief
Naamval Enkelvoud Meervoud
Nominatief   omuhingo    omihingo  
Vokatief   muhingo    mihingo  
Lokatief
(by)
  pomuhingo    pomihingo  
Lokatief
(na...toe/vanaf/
volgens)
  komuhingo    komihingo  
Lokatief
(binne-in)
  momuhingo    momihingo  
Met ontkennende kopulatief
Nominatief           
Met besitskakels: hingo (possessief)
IPA: [ɔmuˈhɪŋgɔ], meervoud: [ɔmɪˈhɪŋgɔ]
Metode